Jeta është mbretëri e paprekshme

THE GRIP OF THE BLACK SUN





I writhe like a confused winter leave 
howling in the grip of the black sun
Love is killed, humanity is weeping
In the mornings, in the evenings black chronicles 
By the squeal of the scorched land
Where string of bloody life explode.
O my love how much you is howling, 
Grim days go collected in pellet
And come around mother’s and women’s cry ...
How worthless is life in these dark nights 
The whole world standstill in front of the screen
In the XXI Century, we see only victims ...
My heart of a woman burns in pain ...
Life is sacred kingdom.





   




          La vita è un regno intoccabile

Come una foglia distratta d'inverno mi contorco
gemendo sotto le grinfie del sole nero
stanno uccidendo l'amore, l'umanità soffre
dalla mattina alla sera solo  cronache nere
urla feroci di terra arsa
dal sangue  delle vite spezzate
le giornate si raccolgono in un gomitolo
di pianti di donne e di bimbi

ma quanto vale la vita nel nostro tempo
il mondo si inchioda davanti agli schermi
guardando le vittime di questo secolo
il ventunesimo
il mio cuore pieno di dolore soffre e implora
implora come una donna
basta con la guerra, non uccidete l'amore
la vita è un regno intoccabile





          Jeta është mbretëri e paprekshme



 
Përpëlitem si një gjethe e hutuar dimri
Që rënkoj nën kthetrat e diellit të zi
Më është vrarë dashuria, po vuan njerëzimi

Mëngjeseve, mbrëmjeve kronika të zeza
Nga klithma e tokës së përzhitur,
Ku shpërthejnë fije jete të përgjakura.

O dashuria ime sa shumë rënkon
Ditët e zymta ikin të mbledhura lëmsh
E vijnë rreth vajit të nënave e grave...

Sa pak vlen jeta në këto net sterrë.
E gjithë bota ngujohet para ekranit
Në Shekullin e XXI, shohim veç viktima...

Zemra ime prej gruaje digjet nga dhimbje e apelon:
Mjaftë më me luftë, mos i vrisnin dashuritë
Jeta është mbretëri e paprekshme,